Աստծո խաղաղությունը. վերապատվելի Ժիլբեր Լեւոնյան

310

«Մտահոգութիւնը վաղուան վիշտը չի նուազեցներ,
հապա կը պակսեցնէ այսօրուան ոյժը»:
Քորի Թէն Պում,
որ ապրած է նացիական կեդրոնացման ճամբարներու դժոխքին մէջ։

Մինչ այս խմբագրականը կը կարդաք, կը գտնուիք Զատկուան նախօրեակին։
Այս տօնը՝ կը հռչակէ Յիսուսի Յարութիւնը և
տարած յաղթանակը վախի ու մահուան վրայ:

Այս տողերը գրած պահուս՝ պսակաձև ժահրը (քորոնավիրիւս)
իր աւերները կը գործէ։ Պահը լուրջ է։
Պարտաւորուած ենք պայքարիլ կատաղի թշնաﬕի մը դէմ,
որ ծածկաﬕտ է և ունի անճանաչելի դիմագիծ:

Ապագան անորոշ է: Լուրերը օրէ օր իրարմէ աւելի ահազանգային են:
Հակառակ բոլոր կանխազգուշութիւններուն և իւրաքանչիւր երկրի
Կառավարութեան տուած խիստ հրահանգներուն, վարակը ﬔծ արագութեամբ
կը տարածուի համայնաշխարհին մէջ։

Ե՞րբ և ո՞ւր կանգ պիտի առնէ…

Բազմամարդ հաւաքոյթները արգիլուած են:
Որոշ եկեղեցիներ նոյնիսկ ջնջած են իրենց կիրակնօրեայ պաշտամունքը:
Տեղական և համաշխարհային տնտեսութիւնը ﬔծապէս կը տուժէ
այս համաճարակէն, որուն հետևանքները կրնան ծաւալուն ու տևական ըլլալ,
աշխարհի կայունութիւնը հարցականի տակ դնելով:
Վախի և խուճապի մթնոլորտ մը կը սկսի տեղաւորուիլ
մարդոց սրտերուն ու մտքերուն մէջ: Ո՛չ ոք կը խնայուի։

Արդեօք քրիստոնեան մտահոգուելո՞ւ է։
Ի՞նչ դաս կրնայ առնել այս առողջապահական երկրաշարժէն, որուն
ուժգնութիւնը Ռիխթերի աստիճանաչափին աﬔնէն բարձր կէտին հասած է…

Ներկայ հասարակութեան համար, որ սպառողապաշտ ու հաճոյասէր է,
և անտարբեր՝ բարոյական ու հոգևոր արժէքներու հանդէպ,
այս ճգնաժամը յանկարծակի կը յիշեցնէ մարդոց կեանքին սահմանափակ,
դիւրաբեկ և մահկանացու էութիւնը:
Իսկ քրիստոնեաներուս համար ան առիթ մը կը ներկայացնէ,
որ վկայենք ﬔր հաւատքը և յոյսը, հիﬓուած Յիսուս Քրիստոսի վրայ:

Այս պատեհութիւնը օգտագործե՛նք՝ ﬔր հարազատներուն հետ բաժնեկցելու
Յիսուսի ﬔզի շնորհած փրկութիւնը՝
ﬔղքի և մահուան դատապարտութեան համաշխարհային համաճարակէն:
Յայտարարե՛նք որ Յիսուս խաչին վրայ կրեց ﬔր ﬔղքերը,
որպէսզի ﬔզ անոնցմէ ազատագրէ և ﬔր բոլոր վախերէն բժշկէ:

Զատկուան պատգամը յարութիւն և նոր կեանք է, և յոյս կը ներշնչէ:
Ա՛ն որ իր վստահութիւնը դրած է կենդանի Քրիստոսի վրայ,
ոյժ կը ստանայ յաղթական կերպով դիմագրաւելու իւրաքանչիւր փորձութիւն,
նոյնիսկ պսակաձև ժահրը:

Թող այս փորձութիւնը ﬔզ դրդէ նախ և առաջ զգոյշ ըլլալու, որ չվարակուինք:
Փոխանակ խուճապի մատնուելու, աղօթքով ամրացնե՛նք
ﬔր վստահութիւնը Աստուծոյ վրայ:
Շարունակե՛նք յառաջանալ այս բժշկական-լրատուական
փոթորիկին ընդմէջէն, ﬔր ոյժը քաղելով Աստուծոյ Խօսքին խոստուﬓերէն:

Սեփականացնե՛նք հետևեալ յորդորը, որ վախին հակաթոյնն է.
«Մի՛ մտահոգուիք որևէ բանի համար, հապա ամէն բանի մէջ՝
աղօթքով և աղերսանքով, շնորհակալութեամբ ﬕասին,
գիտցուցէ՛ք ձեր խնդրանքները Աստուծոյ, և Աստուծոյ խաղաղութիւնը,
որ ամէն ﬕտքէ գերիվեր է, պիտի պահպանէ ձեր սիրտերն ու մտածուﬓերը՝
Յիսուս Քրիստոսով». Փիլիպ. 4. 6-7։

Վեր. Ժիլպեր ԼԵՎՈՆԵԱՆ
Ալֆորվիլ, Ֆրանսա

Մեկնաբանություններ